#210112

Bardzo się spieszy, tak jak chciał poeta, Spieszy się nam kochać ludzi, wiadomo, Którzy odchodzą. A ich biegu meta Jest taka bliska, tak się kurczy grono, Że ja w tym wszystkim staram się o jedno: Czuwanie. Czuwać i nie spać, gotowym Na każdy zakręt. Nie: gdy barwy zbledną, Lecz dziś, gdy życie jest kwiatem różowym. […]

Przeczytaj więcej O #210112