Sprawdź Baranka

Emanuel, autor audycji „Drzewo Oliwne” zwrócił moją uwagę na fakt, że Jezus przybył do Jerozolimy na kilka dni przed swoją śmiercią – w czasie, kiedy żydowskie rodziny musiały sobie „zorganizować” baranka, którego zabiją cztery dni później, przed świąteczną kolacją, uporządkowaną nakazami Tory i tradycją święta Pesach.

Przez wieki rokrocznie wypełniano ten nakaz – baranek lądował w mieszkaniu i przez te kilka dni można było się dokładnie przyjrzeć: czy rzeczywiście jest bez wad i bez skazy? Czy jest WŁAŚCIWYM barankiem? Można było go też polubić, a nawet przyzwyczaić się, jak do nowego członka rodziny.

Teraz patrzymy: Jezus – Baranek Boży, to jest taki, którego Bóg wziął do swego domu, Jerozolimy, na ofiarę. Wszyscy mogą mu się przyjrzeć, sprawdzić. Zanim stanie się to wszystko: potworna egzekucja na krzyżu. I szansa dla nas, żeby z Jego krwi wziąć i pomazać swoje „futryny” (podobieństwo do historii z Egiptu).

Tym samym zachęcam, by przyjrzeć się temu Barankowi. Stanąć tam, na ulicach Jerozolimy – w tym czasie. Prześledzić krok po kroku, przekonać się, osobiście, naocznie, namacalnie… Najlepiej nadaje się do tego Ewangelia napisana przez Mateusza. Co my tam mamy?

1. Wypędzenie przekupniów (Jezus jako ten, który przywraca porządek).

2. Uschnięte drzewo figowe (ten, który ma moc).

3. Rozprawa z kapłanami i starszymi, gdy pytają, jaką mocą, jakim prawem to czyni (naucza), kto go „ordynował” albo „wyświęcił” (jak dziś mówimy), wtedy odnosi się do chrztu Janowego, gdzie otrzymał potwierdzenie od Ojca (ten, który ma autorytet).

4. Podobieństwa: o dwóch synach (ten, który jest posłuszny), o dzierżawcach winnicy (ten, który jest prawowitym władcą), o uczcie weselnej (ten, który jest sprawiedliwy i żadnego człowieka „nie skreśla”; niestety bywa, że człowiek „skreśla się” sam).

5. Płacenie podatku cesarzowi (ten, który panuje suwerennie, niezależnie od stronnictw politycznych).

6. Rozprawa z Saduceuszami – o zmartwychwstaniu (ten, który jest wieczny).

7. Największe przykazania (prawodawca, który zna Ducha prawa).

8. Mesjasz jako syn i Pan króla Dawida (ktoś więcej niż tylko następca tronu).

9. Rozprawa z obłudą faryzeuszy (ten, który jest prawdą).

Te kilka dni było jedną wielką konfrontacją i okazaniem, za kogo należy Go uważać. Oczywiście, jak pisze Jan, „chociaż tyle cudów dokonał wobec nich, nie wierzyli w niego” (Jn 12:37). Ale wybór należy do ciebie, dzisiaj. Czy wierzysz, że Jezus jest TYM, kim miał być?

Weź go sobie do domu, jak baranka. Weź jako swojego, zbadaj, sprawdź.

Autor: jpz2

Powiązane posty: