O autorze

Nazywam się Jan Piotr Ziółkowski.janziolkowski_res 

Można mnie znaleźć w internecie (Twitter, facebook, Linked in…), ale można też napotkać w Warszawie, moim rodzinnym mieście – wychowany jestem na Bielanach, a wżeniony w Ursynów. Od dziecka lubię być inny, przekorny, choć mój życiorys wydaje mi się aż nadto zwyczajny. Balansuję między indywidualizmem, a zażyłością. Rodzina, kościół, przyjaciele – te trzy są dla mnie prawie tożsame i bardzo je sobie cenię.

Staram się przynajmniej szanować albo – gdy się wspinam na wyżyny mojej wiary – kochać każdego, nawet jeśli plecie bzdury lub mnie obraża. Staram się poznawać Boga i być coraz bliżej Niego. To największy skarb, jaki w życiu mam. Zaraz potem jest żona i dzieci.

Na co dzień robię w administracji PAN oraz w Radiu Chrześcijanin – jako realizator, prezenter, lektor, a dawniej także autor audycji O kazaniu przy herbacie. W kościele (Droga) prowadzę służbę techniczną i gram na perkusji. Ale moją największą pasją jest pisanie.

Inne moje teksty:

  • Co na to głowa? – blog o tematyce „mąż-ojciec”;
  • Niebo i ziemia – portal „zielonych” (KZ Sienna);
  • Okrągłe lata – moja książka napisana z Klarą Kostrzewą, opowieść miłosna w 42 listach;
  • Niespodziany – stary blog (2008-2011), m.in. moje wiersze;
  • Wiatrołap – strona obozu letniego (menu: O tym piszemy / Młodzi gniewni / Jan Ziółkowski);
  • wiadomosci24.pl/autor – dziennikarstwo obywatelskie;
  • i takie tam…

A na koniec mała zabawa – „kwestionariusz Prousta”:

1. Główna cecha mojego charakteru?
– Wierność.
2. Cechy, których szukam u mężczyzny?
– Gotowość i chęć do poświęcenia, szacunek dla kobiet, kultura fizyczna, szczerość wobec siebie i Boga.
3. Cechy których szukam u kobiety?
– Trudny do zdefiniowania urok osobisty, związany z pewnością siebie, poczuciem własnej wartości, przynajmniej w jednej dziedzinie, a powodujący to, że uroda, jakakolwiek by była, lśni i rozkwita.
4. Co cenię najbardziej u przyjaciół?
– Humor, na ogół czarny.
5. Moja główna wada?
– Pedantyzm i drobiazgowość, a przy tym, paradoksalnie, „zamiatanie pod dywan” – w niektórych przypadkach. No a bez kokieterii: spóźnianie się.
6. Moje ulubione zajęcie?
– Pisanie.
7. Moje marzenie o szczęściu?
– Trwać w Nim, a On we mnie, słyszeć wszystko, co Bóg mówi do mnie i mieć odwagę, by to wykonywać, poza tym być głową szczęśliwej, dużej rodziny.
8. Co wzbudza we mnie obsesyjny lęk?
– Myśl, że mógłbym się czegokolwiek bać, prócz Boga.
9. Co byłoby dla mnie największym nieszczęściem?
– Śmierć żony, a z rzeczy niemożliwych: oddzielenie od Boga.
10. Kim lub czym chciałbym być, gdybym nie był tym, kim jestem?
– Kierowcą buldożera, koparki, kombajnu, tira, autobusu.
11. Kiedy kłamię?
– Kiedy nie rozumiem, co ktoś do mnie powiedział, a powtarzał trzy razy, więc dla świętego spokoju uśmiecham się i udaję, że rozumiem.
12. Słowa, których nadużywam?
– Fantastycznie, kurde.
13. Ulubieni bohaterowie literaccy?
– Rodion Raskolnikow… więcej? Na ogół czytam książki niefabularne.
14. Ulubieni bohaterowie życia codziennego?
– Moja żona, a z dalszych znajomych – Zbyszek D.
15. Czego nie cierpię ponad wszystko?
– Pychy i płytkich, bezrefleksyjnych charakterów.
16. Dar natury, który chciałbym posiadać?
– Mi nie starcza czasu na ćwiczenie, rozwijanie wszystkich talentów, którymi już obdarował mnie Bóg, ale jeśli muszę coś napisać, to może pozazdroszczę zwierzętom: chciałbym mieć słuch sowy.
17. Jak chciałbym umrzeć?
– Jak Job/Hiob.
18. Obecny stan mojego umysłu?
– Gotowy do pracy.
19. Błędy które najczęściej wybaczam?
– Gadatliwość i błędy językowe.